memoir found in a bathtub

01 Aug memoir found in a bathtub

“Memoir found in a bathtub” is a project that is based on fear, hostility and lack of acceptance. I started it 3 years ago. The only safe place where I could stay for nearly half a year was a bathtub and my bed. That is where this project stems from. I wish to talk about how fragile body is, inherited /transferred memory and food/feeding.   I start discovering that motherhoosd is a sort of a game, where abstract doesn’t matter anymore, with unexpected sweet rewards. Techniques which are applied are: digital photography on homemade objects, collage, private film archive and self-portrait.

/////////////////////////

Trzy lata temu,  przez prawie pół roku poruszałam się wyłącznie na linii wanna / łóżko.  Wtedy zaczął powstawać „Pamiętnik znaleziony w wannie”, zaczęło się od strachu i braku akceptacji.

W tym projekcie chciałabym opowiedzieć, o tym, jak kruche i bezwładne jest ciało, jak przekazujemy i dziedziczymy, chcąc czy nie chcąc, pamięć i smutek, z matki na córkę. I zaznaczyć ciągłość tego transferu, sznurki połączeń.

Chciałabym też opowiedzieć o istocie pożywienia / karmienia – tym, co wprowadzamy do ciała w danym celu. Jednym z najważniejszych wyznaczników  i ciąży i macierzyństwa jako takiego, na poziomie biologicznym, było dla mnie przekazywanie pożywienia. To było dla mnie dość trudne do pojęcia, bo codziennie przypominało mi o mojej  przekaźnikowej, przedmiotowej, organicznej funkcji i budziło sprzeciw, a jednocześnie zadowolenie. Jedzenie przestało zaspokajać głód / dawać przyjemność, a stało się narzędziem, kontrolowanym przeze mnie, przetwarzanym przez ciało. 

Zebrałam też przedmioty istotne dla mnie, pamiątki – bukieciki konwalii zbierane zwyczajowo na dzień matki, obrączki, rurki od laktatora, maści, opaski na rękę noworodka – innymi słowy, elementy scenografii tej prywatnej kojarzące mi się z macierzyństwem/pamięcią, może nie wprost, ale raczej przez dalsze asocjacje.

Ale też w trakcie trwania  pracy zaczęłam odkrywać, że macierzyństwo jest rodzajem gry, gdzie abstrakcyjne nie jest już tak istotne, z nieoczekiwaną słodyczą nagrody.

Techniki zastosowane:

drobne ready-mades, trochę kolażu, prywatne archiwum slajdów i autoportret.